به میزبانی موسسه تحقیقات علوم باغبانی برگزار شد؛

نشست هم‌اندیشی موسسه تحقیقات علوم باغبانی و موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی با هدف تقویت همکاری‌های پژوهشی برگزار شد

به گزارش روابط عمومی موسسه تحقیقات علوم باغبانی، به میزبانی مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، نشست هم‌اندیشی مشترک این مؤسسه و مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی با هدف ارتقای هم‌افزایی پژوهشی، هم‌راستاسازی اولویت‌های علمی و تقویت پیوند میان دانش تولید، حفاظت و مدیریت پایدار سامانه‌های باغبانی برگزار شد. این نشست که در ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ و با حضور معاونان پژوهش، فناوری و انتقال یافته‌ها، مدیران تخصصی، اعضای هیئت‌علمی و جمعی از پژوهشگران دو مؤسسه تشکیل شد، بستری علمی، راهبردی و مسئله‌محور برای بررسی ظرفیت‌های همکاری در طراحی و اجرای طرح‌های تحقیقاتی مشترک، توسعه رویکردهای میان‌رشته‌ای و بهره‌گیری از توانمندی‌های مکمل در حوزه‌های باغبانی و گیاه‌پزشکی فراهم آورد. در این جلسه، بر ضرورت تعریف و اجرای پروژه‌های مبتنی بر نیازهای واقعی بخش تولید، از جمله مدیریت تلفیقی آفات و بیماری‌ها، کاهش اثرات تنش‌های زیستی و غیرزیستی، ارتقای سلامت گیاهی، بهبود کیفیت کمی و کیفی محصولات باغی، افزایش کارایی مصرف نهاده‌ها، و توسعه فناوری‌های نوین در پایش، تشخیص و کنترل عوامل خسارت‌زا تأکید شد. حاضران همچنین با اشاره به اهمیت رویکردهای داده‌محور و شواهد‌محور در پژوهش‌های کاربردی، بر لزوم تقویت سازوکارهای منظم برای تبادل اطلاعات علمی، نتایج آزمایشگاهی، داده‌های میدانی، ظرفیت‌های زیرساختی و امکانات تخصصی دو مؤسسه تأکید کردند تا زمینه برای انجام مطالعات دقیق‌تر، طراحی راهکارهای مبتنی بر شواهد، و تسریع فرایند انتقال یافته‌های تحقیقاتی به عرصه بهره‌برداری فراهم شود. از دیدگاه علمی، چنین تعاملاتی می‌تواند به کاهش موازی‌کاری‌های پژوهشی، افزایش انسجام برنامه‌های تحقیقاتی، ارتقای کیفیت مقالات و دستاوردهای فناورانه، و شکل‌گیری شبکه‌های منسجم علمی در سطح ملی منجر شود. افزون بر این، هم‌افزایی میان باغبانی و گیاه‌پزشکی زمینه‌ساز توسعه الگوهای پایدار مدیریت تولید، افزایش تاب‌آوری سامانه‌های باغبانی در برابر چالش‌های اقلیمی و زیستی، و بهبود شاخص‌های بهره‌وری، پایداری و سلامت محصولات خواهد بود. در نهایت، این نشست را می‌توان گامی مؤثر در جهت نهادینه‌سازی همکاری‌های بین‌مؤسسه‌ای، تقویت حکمرانی دانش‌بنیان در بخش باغبانی، و ارتقای نقش پژوهش‌های کاربردی در پشتیبانی از امنیت غذایی، توسعه پایدار و تصمیم‌سازی علمی در نظام کشاورزی کشور دانست.